

Text und Illustration: Martin Baltscheit
Sprecher Deutsch: Timo Matzolleck
Übersetzerin und Sprecherin Albanisch: Gladiola Sadiku
© Mulingula e.V., lizensiert unter CC BY-NC-ND 4.0

Tschiep

von Martin Baltscheit

Ciu

nga Martin Baltscheit

Da fällt ein Vogel aus dem Nest. Tschiep!
Auf die Wiese. Unten am See.
Gleich bei den Fröschen.

Quak! Sagen die Frösche.
Tschiep! Sagt der Vogel.
Quak! Quak! Quak! Tschiep! Tschiep! Tschiep!

Ra një zog nga foleja. Ciu
Në lëndinë. Poshtë në liqen.
Fare pranë bretkosave.

Kuak! Bënë bretkosat
Ciu! Thotë zogu.
Kuak! Kuak! Kuak! Ciu! Ciu! Ciu!

Die Frösche denken: Für eine Fliege ist er zu groß, für einen Storch zu klein.
Der Vogel denkt:
Für einen Wurm sind sie zu groß
und für eine Mama singen sie zu schlecht.
Der kleine Vogel zeigt ihnen,
wie es richtig geht: Tschiep!

Aber die Frösche verstehen ihn nicht.
Quak! Quak! Quak!
Und der Vogel versteht die Frösche nicht.
Tschiep! Tschiep! Tschiep!

Bretkosat mendojnë: Për të qenë mizë është tepër e madhe. Për të qenë një lejlek tepër i vogël. Zogu mendon: Për të qenë një krimb janë tepër të mëdhenj dhe për të qenë një mama këndojnë shumë keq.

Zogu i vogël u tregon atyre, si duhet bërë: Ciu!

Por, bretkosat nuk e kuptojnë atë.
Edhe zogu nuk i kupton bretkosat. Ciu! Ciu! Ciu!

Da macht der Vogel etwas Verrücktes. Quak!
Und die Frösche schweigen.
So einen Frosch haben sie noch nicht gesehen.
So einen Frosch gibt es doch gar nicht.

Da macht einer der Frösche etwas Verrücktes: Tschiep!

Und die anderen Frösche machen mit: Tschiep! Tschiep! Und der Vogel ruft: Quak! Quak! Und die Frösche singen: Tschiep! Tschiep! Tschiep! Und der Vogel ruft: Quak! Quak! Quak! Quak!

Atëherë zogu bën diçka të çmendur. Kuak!
Dhe bretkosat heshtin. Një bretkosë të tillë nuk e kishin parë ndonjëherë. Një bretkosë e tillë nuk ekziston.

Atëherë njëra nga bretkosat bën diçka të çmendur: Ciu!

Edhe bretkosat e tjera i bashkohen asaj: Ciu! Ciu!
Ndërsa zogu thërret: Kuak! Kuak!
Ndërsa bretkosat këndojnë: Ciu! Ciu! Ciu!
Ndërsa zogu thërret: Kuak! Kuak! Kuak!

Das ganze Durcheinander hört der Storch.
Er landet mit breiten Flügelschlägen und hat Hunger.
Aber die Frösche singen wie Vögel.
Und der Vogel quakt wie ein Frosch.
Da versteht der Storch die Welt nicht mehr und fliegt davon.

Jetzt jubeln die Frösche. Ab heute werden sie singen, wenn der Storch kommt. Tschiep! Tschiep! Tschiep! Und sie werden es den anderen Fröschen sagen.

Tschiep! Tschiep! Tschiep! So hüpfen sie alle davon.

Këtë rrëmujë e dëgjon edhe lejleku. Ai ulet duke hapur krahët dhe ka uri.
Por, bretkosat këndojnë si zogj. Ndërsa, zogu kuakëzon si një bretkosë.

Atëherë, lejleku nuk e kupton më botën dhe largohet duke fluturuar.
Në këtë kohë bretkosat brohorasin. Që sot ato do të këndojnë, kur të vijë lejleku.
Ciu! Ciu! Ciu! Këtë do tua thonë edhe bretkosave të tjera.

Ciu! Ciu! Ciu! Kështu ato kërcejnë duke u larguar të gjitha prej aty.

Der kleine Vogel sitzt alleine auf der Wiese. Quak. Der Baum ist voller Blätter. Der Schatten voller Wiese. In der Wiese geht etwas. Raschel. Raschel. Schnuff. Ein Hund sucht brauchbare Sachen.

Quak! Sagt der Vogel. Wuff! Sagt der Hund. Und braucht keinen Vogelfrosch. Schnuff. Schnuff. Raschel. Raschel ... Weg ist er.

Zogu i vogël qëndron i ulur vetëm në livadh. Kuak. Pema është plot me gjethe. Hija e gjitha mbi livadh. Në livadh lëviz diçka. Shushu. Shushu. Nuuh. (nuhat) Një qen kërkon për gjëra të dobishme.

Kuak! Thotë zogu. Ham! Thotë qeni. Dhe nuk ka nevojë për një zog-bretkosë. Nuuh. Nuuh. Shushu. Shushu… Ai është larguar.

Die Katze kann einen kleinen Vogel sehr gut gebrauchen. Zum Spielen: Wurfball. Tretkissen. Lumpensack. Katzen jonglieren auch gern. Mit zwei, drei oder vier Pfoten.

Haben sie genug gespielt, wollen sie fressen und fahren ihre Krallen aus.

Wuff! Sagt der kleine Vogel. Miau! Schreit die Katze und springt auf den Baum.
Wuff! Sagt der Vogel noch einmal und fletscht seine Zähne. Wuff! Wuff! Wuff!

Maces mund t`i nevojitet shumë një zog i vogël. Për të luajtuar: topa luftash, me jastëkë për t`u shkelur, me thasë prej rreckash. Macet zhonglojnë me qejf. Me dy, tri apo edhe katër putra.

Kur kanë luajtur mjaftueshëm, ato duan të hanë dhe të nxjerrin jashtë kthetrat e tyre.

Ham! Thotë zogu i vogël. Mjau! Bërtet macja dhe kërcen në pemë.
Ham! Thotë edhe njëherë zogu dhe hakërrohet duke nxjerrë dhëmbët e tij. Ham! Ham! Ham!

Da fliehen auch die Enten und Schwäne und alle Igel ducken sich.

Nur eine Schnecke verfolgt ihr Ziel. Langsam. Der kleine Vogel ist ganz ihrer Meinung: Leben und Leben lassen.

Atëherë u larguan edhe rosat, ndërsa mjelmat dhe të gjithë iriqët u strukën.

Vetëm një kërmill vazhon punën e tij. Ngadalë.
Zogu i vogël ndan të njëjtin mendim me të: Jeto dhe lër të tjerët të jetojnë.

Kikeriki – ruft jemand um Hilfe. Kikeriki!
So klingt die große Not. Der Vogel läuft.
Er fliegt. (Fast.) Kikerikiii! Da steht ein Hahn auf dem Mist und sein Kopf brennt – irgendwie. Tschiep! Tschiep! Tschiep!

Da lacht der Hahn. Tschiep? Tschiep? Tschiep?
Er kämmt sein rotes Haar und steigt herab. Tschiep, tschiep, tschiep ... Soll das eine Sprache sein?

Kikerikiiii!!! Dann geht er frühstücken.

Kikiriki! Dikush thërret për ndihmë. Kikiriki! Kështu tingëllon një hall i madh.
Zogu vrapon. Fluturon. (Pothuajse.) Kikiriki!

Aty qëndron një gjel mbi një pirg plehrash dhe atij i digjet koka – disi.
Ciu! Ciu! Ciu!

Atëherë gjeli qesh. Ciu? Ciu? Ciu?
Ai kreh flokët e tij të kuq dhe zbret poshtë. Ciu, Ciu, Ciu … Mos vallë kjo është një gjuhë komunikimi?

Kikiriki!!! Më pas shkon të hajë mëngjes.

Die Sonne wärmt wie eine Mutter. Der kleine Vogel weiß nicht wohin. Hier ist er noch nie gewesen.

Die Welt ist voller Niegewesen.

Quak! Sagt der Vogel. Wuff! Und: Miau. Als wirklich keiner kommt, ruft er sogar: Kikeriki!

Aber die Welt ist ohne Farbe. Der Himmel voller Wolken. Die Erde ohne Freunde. Quak! Wuff! Miau! Quak! Wuff! Miau! Quak! Wuff! Miau!

Dielli ngroh si një mama. Zogu i vogël nuk e di se ku të shkojë. Këtu nuk ka qenë asnjëherë.

Bota është plot me gjëra që nuk kanë ndodhur asnjëherë.

Kuak! Thotë zogu. Ham! Pastaj: Miau. Kur vërtet nuk vjen askush, thërret madje: Kikiriki!

Por bota është pa ngjyra. Qielli plot me re. Toka pa miq.
Kuak! Ham! Miau! Kuak! Ham! Miau! Kuak! Ham! Miau!

Das hört ein Esel. Und bewundert ihn.
Der Esel kann nur eine Sprache. Und darin bloß ein Wort: I-ah!

Der Vogel hört den Esel schreien. I-ah!

Er sieht das fremde Tier und seine Augen fragen: Kannst du mir helfen?
I-ah! Schreit der Esel.
Weißt du, wo ich wohne?
I-ah! Schreit der Esel.
Und kann ich mit dir gehen?

Këtë gjë e dëgjon një gomar. E admiron atë. Gomari di vetëm një gjuhë. Dhe nga kjo gjuhë vetëm një fjalë: I-ah!

Zogu e dëgjon gomarin të pëllasë: I-ah!

Ai e sheh kafshën e panjohur dhe sytë e tij pyesin: A mund të më ndihmosh? I-ah! Pëllet gomari.

E di ku banoj unë? I-ah! Pëllet gomari.
A mund të vij me ty?

I-ah! Schreit der Esel und geht hinunter zum Fluss, weil er vom Schreien durstig ist.

Der kleine Vogel folgt ihm. Und der Esel freut sich darüber. Er mag fremde Sprachen.

Tschiep. Tschiep. Wuff. Wuff. I-ah!
Tschiep. Tschiep. Wuff. Wuff. Tirili! Tirila!

Der kleine Vogel bleibt stehen. Der Esel auch. Da ruft ein anderer Vogel! Unten am See. Gleich bei den Fröschen. Wer das wohl ist?

I-ah! Pëllet gomari dhe zbret poshtë për në lumë, sepse nga e pëllitura ka etje.

Dhe zogu i vogël e ndjek atë. Atij i pëlqejnë gjuhët e huaja.

Ciu. Ciu.Ham. Ham. I-ah!
Ciu. Ciu. Ham. Ham. Tralala trilili.

Zogu i vogël ndalon së ecuri. Edhe gomari.
Në atë kohë thërret një zog tjetër!
Poshtë në lumë. Shumë pranë bretkosave. Kush të jetë vallë?

Wuff

Ham

Ende

Fund

Gehe zu …