Text und Illustration: Martin Baltscheit
Sprecher Deutsch: Timo Matzolleck
© Mulingula e.V., lizensiert unter CC BY-NC-ND 4.0
von Martin Baltscheit
ji Martin Baltscheit
Da fällt ein Vogel aus dem Nest. Tschiep!
Auf die Wiese. Unten am See.
Gleich bei den Fröschen.
Quak! Sagen die Frösche.
Tschiep! Sagt der Vogel.
Quak! Quak! Quak! Tschiep! Tschiep! Tschiep!
Çûkek ji hêlîna xwe dikeve xwarê. Çîv!
Li ser gihê. Li tenişta golê.
Hema li kêleka beqan.
Qwak! Beq dibêjin.
Çîv! Çûk dibêje.
Qwak! Qwak! Qwak! Çîv! Çîv! Çîv!
Die Frösche denken: Für eine Fliege ist er zu groß, für einen Storch zu klein.
Der Vogel denkt:
Für einen Wurm sind sie zu groß
und für eine Mama singen sie zu schlecht.
Der kleine Vogel zeigt ihnen,
wie es richtig geht: Tschiep!
Aber die Frösche verstehen ihn nicht.
Quak! Quak! Quak!
Und der Vogel versteht die Frösche nicht.
Tschiep! Tschiep! Tschiep!
Beq difikirin: Ew ji bo mêşekê mezin e. Ew ji bo leglegekê piçûk e.
Çûk difikire: Ew ji bo kurmekî mezin in û ji bo dayikekê xirab distirên.
Çûka piçûk nîşanî wan dide, ka ew çawa bi rêkûpêk tê kirin: Çîv!
Lê beq wê fêm nakin. Qwak! Qwak! Qwak!
Û çûk beqan fêm nake. Çîv! Çîv! Çîv!
Da macht der Vogel etwas Verrücktes. Quak!
Und die Frösche schweigen.
So einen Frosch haben sie noch nicht gesehen.
So einen Frosch gibt es doch gar nicht.
Da macht einer der Frösche etwas Verrücktes: Tschiep!
Und die anderen Frösche machen mit: Tschiep! Tschiep! Und der Vogel ruft: Quak! Quak! Und die Frösche singen: Tschiep! Tschiep! Tschiep! Und der Vogel ruft: Quak! Quak! Quak! Quak!
Paşê çûk tiştekî dîntiyê dike. Qwak!
Û beq bêdeng dimînin.
Wan berê beqek wisa qet nedîtine. Heta beqek wisa jî tune ye.
Paşê yek ji beqan hinekî dîntiyê dike: Çîv!
Û beqên din jî tevlî dibin: Çîv! Çîv!
Û çûk diqîre: Qwak! Qwak!
Û beq distrên: Çîv! Çîv! Çîv!
Û çûk diqîre: Qwak! Qwak! Qwak! Qwak!
Das ganze Durcheinander hört der Storch.
Er landet mit breiten Flügelschlägen und hat Hunger.
Aber die Frösche singen wie Vögel.
Und der Vogel quakt wie ein Frosch.
Da versteht der Storch die Welt nicht mehr und fliegt davon.
Jetzt jubeln die Frösche. Ab heute werden sie singen, wenn der Storch kommt. Tschiep! Tschiep! Tschiep! Und sie werden es den anderen Fröschen sagen.
Tschiep! Tschiep! Tschiep! So hüpfen sie alle davon.
Legleg hemû tevliheviya dengan dibihîze. Bi lêdana baskên fireh, bi zikê birçî dadikeve ser erdê.
Lê beq wek çûkan distirên. Û çûk wek beqekê diwaqe.
Legleg ji vê cihanê fam nake û ji wir difire.
Niha beq kêfxweş dibin. Ji îro û pê ve, dema ku legleq tê, ew ê bistrên. Çîv! Çîv! Çîv! Û ew ê ji beqên din re bibêjin.
Çîv! Çîv! Çîv! Û wiha hemû hildipekin.
Der kleine Vogel sitzt alleine auf der Wiese. Quak. Der Baum ist voller Blätter. Der Schatten voller Wiese. In der Wiese geht etwas. Raschel. Raschel. Schnuff. Ein Hund sucht brauchbare Sachen.
Quak! Sagt der Vogel. Wuff! Sagt der Hund. Und braucht keinen Vogelfrosch. Schnuff. Schnuff. Raschel. Raschel ... Weg ist er.
Çûka biçûk bi tena serê xwe li ser giha dimînê. Qwak! Dar bi pelan tijî ye. Sî bi giha tijî ye. Di nav gihê de tiştek diqewime. Xiş. Xiş. Fişk. Kûçikek li tiştên kêrhatî digere.
Qwak! Dibêje çûk. Wauw! Dibêje kûçik.
Û ew ne hewceyî çûkbeqê ye. Fişk. Fişk. Xişk. Xiş... Ew çûye.
Die Katze kann einen kleinen Vogel sehr gut gebrauchen. Zum Spielen: Wurfball. Tretkissen. Lumpensack. Katzen jonglieren auch gern. Mit zwei, drei oder vier Pfoten.
Haben sie genug gespielt, wollen sie fressen und fahren ihre Krallen aus.
Wuff! Sagt der kleine Vogel. Miau! Schreit die Katze und springt auf den Baum.
Wuff! Sagt der Vogel noch einmal und fletscht seine Zähne. Wuff! Wuff! Wuff!
Çûkek piçûk dikare bi rastî baş kêrî pisîkê were. Ji bo lîstinê: Goga avêtinê, balîfa lêdanê, kîsikê paçikan. Pisîk jî ji hoqebaziyê hez dikin. Bi du, sê, an çar pençeyên xwe.
Gava ku ew ji lîstinê têr dibin, ew dixwazin bixwin û pençeyên xwe tê re derbas bikin.
Wauw! Çûka biçûk dibêje. Myaw! Pisîk diqîre û bazdide ser darê.
Wauw! Çûk dîsa dibêje û diranên xwe nîşan dide. Wauw! Wauw! Wauw!
Da fliehen auch die Enten und Schwäne und alle Igel ducken sich.
Nur eine Schnecke verfolgt ihr Ziel. Langsam. Der kleine Vogel ist ganz ihrer Meinung: Leben und Leben lassen.
Paşê werdek û qû ji wir bazdidin û hemû jûjî xwe ditelînin.
Tenê yek kokelek li pey armanca xwe diçe. Hêdî hêdî. Çûka piçûk bi wan re xwediyê heman raman e: Bijî û bihêle bijîn.
Kikeriki – ruft jemand um Hilfe. Kikeriki!
So klingt die große Not. Der Vogel läuft.
Er fliegt. (Fast.) Kikerikiii! Da steht ein Hahn auf dem Mist und sein Kopf brennt – irgendwie. Tschiep! Tschiep! Tschiep!
Da lacht der Hahn. Tschiep? Tschiep? Tschiep?
Er kämmt sein rotes Haar und steigt herab. Tschiep, tschiep, tschiep ... Soll das eine Sprache sein?
Kikerikiiii!!! Dann geht er frühstücken.
Qî qîrî qîî! Kesek ji bo alîkariyê gazî dike. Qî qîrî qîî! Ev dengê tengasiyeke mezin e.
Çûk direve. Ew difire. (Hema bêje.) Qî qîrî qîî!
Dîk li ser qûça zibilê radiweste û serê wî dişewite - bi awayekî. Çîv! Çîv! Çîv!
Dîk dikene. Çîv! Çîv! Çîv!
Pûrta xwe ya sor şeh dike û dadikeve xwarê. Çîv, çîv, çîv... Ma ev zimanek e?
Qî qîrî qîîîî!!! Piştre diçe taştê bixwe.
Die Sonne wärmt wie eine Mutter. Der kleine Vogel weiß nicht wohin. Hier ist er noch nie gewesen.
Die Welt ist voller Niegewesen.
Quak! Sagt der Vogel. Wuff! Und: Miau. Als wirklich keiner kommt, ruft er sogar: Kikeriki!
Aber die Welt ist ohne Farbe. Der Himmel voller Wolken. Die Erde ohne Freunde. Quak! Wuff! Miau! Quak! Wuff! Miau! Quak! Wuff! Miau!
Roj wek dayikekê germ dike. Çûka piçûk nizane biçe ku derê. Ew qet carekê nehatiye vir.
Cihan bi tiştên qet nebûyî tije ye.
Qwak! Çûk dibêje. Wauw! Û: Myauw. Dema ku kes nayê, herwiha ew diqîre: Qî qîrî qîî!
Lê cihan bêreng e. Ezman bi ewran dagirtî ye. Erd bê heval e.
Qwak! Wauw! Myauw! Qwak! Wauw! Myauw! Qwak! Wauw! Myauw!
Das hört ein Esel. Und bewundert ihn.
Der Esel kann nur eine Sprache. Und darin bloß ein Wort: I-ah!
Der Vogel hört den Esel schreien. I-ah!
Er sieht das fremde Tier und seine Augen fragen: Kannst du mir helfen?
I-ah! Schreit der Esel.
Weißt du, wo ich wohne?
I-ah! Schreit der Esel.
Und kann ich mit dir gehen?
Kerek vê yekê dibihîze. Û pê hewes dike. Ker tenê zimanekî dizane. Û di wî de, tenê bi yek peyvê diaxive: Aî aî!
Çûk dengê kerê dibihîze. A - î!
Ew ajalê xerîb dibîne û çavên wê dipirsin: Tu dikarî alîkariya min bikî? A - î! Ker dizire.
Tu dizanî ez li ku dijîm? A - î! Ker dizire.
Û ez dikarim bi te re werim?
I-ah! Schreit der Esel und geht hinunter zum Fluss, weil er vom Schreien durstig ist.
Der kleine Vogel folgt ihm. Und der Esel freut sich darüber. Er mag fremde Sprachen.
Tschiep. Tschiep. Wuff. Wuff. I-ah!
Tschiep. Tschiep. Wuff. Wuff. Tirili! Tirila!
Der kleine Vogel bleibt stehen. Der Esel auch. Da ruft ein anderer Vogel! Unten am See. Gleich bei den Fröschen. Wer das wohl ist?
A – î! Ker dizire û ber bi çem ve diçe, ji ber ku ji zîrînê tî bûye.
Çûka biçûk li pey wî diçe. Û ker ji vê yekê kêfxweş dibe. Ew ji zimanên biyanî hez dike.
Çîv. Çîv. Wauw. Wauw. A - î!
Çîv. Çîv. Wauw. Wauw. Tirîlî! Tirîla!
Çûka piçûk radiweste. Ker jî wisa dike. Piştre çûkek din gazî dike!
Li jêr li kêleka golê. Hema li kêleka beqan. Gelo ew ê kî be?
Wuff
Wauw